«ساندار پیچای»، مدیرعامل گوگل، بهتازگی پشت تریبون مراسم فارغالتحصیلی ۲۰۲۶ دانشگاه استنفورد قرار گرفت تا دومین سخنرانی فارغالتحصیلی عمر خود را (پس از سخنرانی مجازی در دوران همهگیری کرونا) ارائه دهد. او در این سخنرانی با نقل تجربیات شخصی خود از دوران دانشجویی و کار در گوگل، سه پند ساده برای عبور از تصمیمگیریهای سخت زندگی به دانشجویان ارائه کرد. بااینحال، مراسم آنطور که او انتظار داشت پیش نرفت و این مدیرعامل سرشناس مجبور شد در میان فریادها و اعتراضات گروهی از دانشجویان، سخنان الهامبخش خود را به پایان برساند.
ساندار پیچای برای اینکه نشان دهد «تصمیمهای بسیار کمی در زندگی واقعاً سرنوشتساز هستند»، داستان شاعرانهای از اولین سفر جادهای خود در آمریکا تعریف کرد. او که پیش از آن هرگز کلاسی را لغو نکرده بود، یک روز صبح چهارشنبه در ماه ژانویه پیشنهاد همکلاسیاش را برای سفر به لاسوگاس پذیرفت. پیچای در این سفر ۹ ساعته برای اولینبار بارش برف را دید، با زیباییهای جاده آشنا شد و در نهایت پس از یک روز توقف و برندهشدن ۱۵ دلار در بازی بلکجک، به دانشگاه بازگشت.
او با این داستان به دانشجویان یادآوری کرد که دنیا با کمی استراحتکردن به پایان نمیرسد و بهجز چند تصمیم بسیار مهم مانند انتخاب شریک زندگی یا تغییر بزرگ مسیر شغلی، سایر تصمیمات (مانند اولین شغل پس از فارغالتحصیلی یا شهری که به آن نقل مکان میکنید) فقط به مسیر زندگی آنها رنگوبو میدهند و بهندرت کل سرنوشت فرد را تعیین میکنند.
پندهای مدیرعامل گوگل برای فارغالتحصیلان استنفورد
پیچای در ادامه سخنان خود، سه توصیه طلایی را برای عبور از لحظات سخت زندگی با دانشجویان در میان گذاشت: «انتخاب خوشبینی»، «گرایش به کارهای سخت» و «انجام کارهای هیجانانگیز».
در ابتدا او به خاطره اولین روزهای حضورش در کالیفرنیا اشاره کرد؛ روزهایی که او تپههای کالیفرنیا را قهوهای، خشک و رنگباخته میدید، اما میزبانش با دیدگاهی مثبت، آنها را «طلایی» مینامید. او با الگوبرداری از همین «خوشبینی کالیفرنیایی»، پس از ناکامی در رسیدن به موفقیتهای زودهنگام، به سمت حل مشکلات سخت رفت.
پیچای خاطره توسعه مرورگر کروم در گوگل را یادآوری کرد که پس از یک سال فقط دو درصد از سهم بازار را در اختیار داشت. اما پیچای و تیمش تسلیم نشدند و با تعیین اهداف بزرگ، به موفقیت رسیدند. او درنهایت به دانشجویان توصیه کرد که در شرایط برابر، همیشه کاری را انجام دهند که برایشان هیجانانگیزتر است؛ درست مانند هیجانِ او در سال ۱۹۹۳ برای پیوستن به گوگل و کمک به توسعه اینترنت در سراسر جهان.
البته این سخنرانی آنقدرها هم آرام نبود و «هیجانانگیز» شد. گروهی از فارغالتحصیلان استنفورد در اعتراض به قراردادهای گوگل با اسرائیل، سخنرانی ساندار پیچای را با شعار و خروج دستهجمعی از محل مراسم قطع کردند.
برخلاف سخنرانیهای اخیر سایر مدیران فناوری که معمولاً به دلیل دفاع از هوش مصنوعی با اعتراض روبهرو میشدند، اعتراض به پیچای ریشه سیاسی داشت. بیش از ۱۰۰ دانشجو با سر دادن شعارهای «فلسطین آزاد» و «شرم بر شما» محل را ترک کردند؛ برخی نیز بنرهایی در انتقاد از همکاری گوگل با نهادهای مهاجرتی آمریکا (ICE) در دست داشتند.